❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄
वालुकाशिल्प संग्रहालय, मैसूर।
===++====+======+==============
मैसूर शहर हे संग्रहालय शहर म्हणून प्रसिध्द आहे, हे आधीच सांगितले आहे।
येथे कोण कोणत्या गोष्टीचं संग्रहालय करेल याचा काही नेम नाही। अंदाज तर अजिबात येत नाही।
आम्ही अगोदरच सी शेल संग्रहालय पाहिले होते। त्यानंतर खूप भूक लागली होती।जवळच हॉटेल असेल तर बरं होईल असे मनातल्या मनात मी म्हंटलं होतं। आणि झालेही तसेच रस्त्याच्या उजव्या बाजूस राधाकृष्ण हॉटेल होते। जरा बरे दिसत होते। बायकोला ते काही आवडले नव्हते। पण आजून शोधा शोध करायची म्हंटले तर एखादा तास नक्की जात होता। नंतर परत इथे यायचे होते। मग जाऊ द्या, म्हणून परवानगी मिळाली। आत गेलो तर बैठक व्यवस्था चांगली होती। फुल्ल थाळी ऑर्डर केली। जेवण बर होतं। बाकी काही खास चव वगैरे असं काही नव्हते। पण आमचा जवळजवळ दिड तास वाचला, याचे जास्त समाधान होते।
गाडी त्याच पार्किंगला ठेऊन आम्ही चालत वालुकाशिल्प संग्रहालयकडे निघालो। आधीचे संग्रहालय डाव्या बाजूस व आताचे उजव्या बाजूस होते। अंतर फक्त चालत पाच मिनिटं!
गेल्या गेल्या प्रथम तिकीट खिडकीत तिकीट काढले। तिकीट जास्त नव्हते। प्रौढ 40 रुपये, लहान 20 रुपये।
आत गेल्यागेल्या प्रथम पाहायला मिळालं ती गणपतीची मुर्ती। तीही 15 फूट उंचीची। वाळू पासून तयार केलेली। अतिशय मनमोहक , सुंदर, विलोभनीय, शांत होती। मन प्रसन्न झाले। नाही म्हंटले तर सुरुवातिला चाळीस रुपये तिकीट जास्तच वाटले होते। पण ही मूर्ती पाहताच ते आठवलं पण नाही। मग एकेक शिल्प पाहताना दोन तास कसे गेले ते कळले सुद्धा नाही।
यालाच चिटकून देवीचे शिल्प अजूनही लक्षात आहे। अगदी जशीच्या तशी मूर्ती! त्याच्या शेजारीच वाडीयार राजाचे शिल्प। राजा हत्तीवर आंबरीत आहे, असे शिल्प आहे। हत्ती अगदी हुबेहूब होता। त्यानंतर कृष्ण व अर्जुन यांचे शिल्प होते। यात असलेला रथ नक्की कॉपी केली की काय !इतका हुबेहूब। या शिल्पातील घोडे असे होते, जणूकाही मी खऱ्या घोड्यापुढे उभा आहे। तीच उंची, तोच रुबाब, तीच स्टाईल। पुढे मग सांता क्लोज, भगवान बुद्ध यांची शिल्प होते। त्यानंतर इजिप्त देशातील शिल्पे होती। उंट, ममी , घोडे स्वार पाहुन डोळे तृप्त झाले। आजून एक वैशिष्ट्य, तिथे एक राशी चक्र पण काढलेले होते। तेही सर्व राशी चिन्हां सहित! मग अरेबियन नाईट मधील प्रसंग होते। टॉम आणि जेरी पण होता। पाण्यातील जीव, सागरी जीव पण होते। हे सगळे पाहून मन हर्षुन गेले।
मग थोडीशी चौकशी करावी वाटली। त्यावेळी हे संग्रहालय समजून घेतले। हे संग्रहालय साधारण 14000 Sq ft. म्हणजे चौदा गुंठे जागेवर आहे। यात 130 पेक्षा जास्त शिल्पे कोरलेली आहेत। याच्या एकूण 15 ते 17 थीम होतात।
यासाठी एकूण 120 ट्रक वाळू लागली। यासाठी वाळू, पाणी आणि अतिशय कमी प्रमाणात डिंक यांचा वापर केला आहे। या संग्रहालयाचे वैशिष्ट्य म्हणजे ही शिल्पे पाणी आणि प्रखर सूर्यप्रकाश यापासून सुरक्षित केलेली आहेत।तसेच वेगवेगळ्या प्रकारच्या मुंग्या, किडे लागु नयेत म्हणून यावर कीड नाशक फवारणी करतात।
या संग्रहालयाची संकल्पना गौरी मॅडम याची आहे। त्या देशातील अग्रगण्य वालुकाशिल्पकार आहेत। हे संग्रहालय म्हणजे त्याच्या सहा महिन्यांचे अपार कष्टाचे द्योतक आहे। हे संग्रहालय आठवड्यातील सर्व दिवस 9 ते 6 वाजेपर्यंत खुले असते।
🐋🐋🐋🐳🐳🐳
वालुकाशिल्प संग्रहालय, मैसूर।
===++====+======+==============
मैसूर शहर हे संग्रहालय शहर म्हणून प्रसिध्द आहे, हे आधीच सांगितले आहे।
येथे कोण कोणत्या गोष्टीचं संग्रहालय करेल याचा काही नेम नाही। अंदाज तर अजिबात येत नाही।
आम्ही अगोदरच सी शेल संग्रहालय पाहिले होते। त्यानंतर खूप भूक लागली होती।जवळच हॉटेल असेल तर बरं होईल असे मनातल्या मनात मी म्हंटलं होतं। आणि झालेही तसेच रस्त्याच्या उजव्या बाजूस राधाकृष्ण हॉटेल होते। जरा बरे दिसत होते। बायकोला ते काही आवडले नव्हते। पण आजून शोधा शोध करायची म्हंटले तर एखादा तास नक्की जात होता। नंतर परत इथे यायचे होते। मग जाऊ द्या, म्हणून परवानगी मिळाली। आत गेलो तर बैठक व्यवस्था चांगली होती। फुल्ल थाळी ऑर्डर केली। जेवण बर होतं। बाकी काही खास चव वगैरे असं काही नव्हते। पण आमचा जवळजवळ दिड तास वाचला, याचे जास्त समाधान होते।
गाडी त्याच पार्किंगला ठेऊन आम्ही चालत वालुकाशिल्प संग्रहालयकडे निघालो। आधीचे संग्रहालय डाव्या बाजूस व आताचे उजव्या बाजूस होते। अंतर फक्त चालत पाच मिनिटं!
गेल्या गेल्या प्रथम तिकीट खिडकीत तिकीट काढले। तिकीट जास्त नव्हते। प्रौढ 40 रुपये, लहान 20 रुपये।
आत गेल्यागेल्या प्रथम पाहायला मिळालं ती गणपतीची मुर्ती। तीही 15 फूट उंचीची। वाळू पासून तयार केलेली। अतिशय मनमोहक , सुंदर, विलोभनीय, शांत होती। मन प्रसन्न झाले। नाही म्हंटले तर सुरुवातिला चाळीस रुपये तिकीट जास्तच वाटले होते। पण ही मूर्ती पाहताच ते आठवलं पण नाही। मग एकेक शिल्प पाहताना दोन तास कसे गेले ते कळले सुद्धा नाही।
यालाच चिटकून देवीचे शिल्प अजूनही लक्षात आहे। अगदी जशीच्या तशी मूर्ती! त्याच्या शेजारीच वाडीयार राजाचे शिल्प। राजा हत्तीवर आंबरीत आहे, असे शिल्प आहे। हत्ती अगदी हुबेहूब होता। त्यानंतर कृष्ण व अर्जुन यांचे शिल्प होते। यात असलेला रथ नक्की कॉपी केली की काय !इतका हुबेहूब। या शिल्पातील घोडे असे होते, जणूकाही मी खऱ्या घोड्यापुढे उभा आहे। तीच उंची, तोच रुबाब, तीच स्टाईल। पुढे मग सांता क्लोज, भगवान बुद्ध यांची शिल्प होते। त्यानंतर इजिप्त देशातील शिल्पे होती। उंट, ममी , घोडे स्वार पाहुन डोळे तृप्त झाले। आजून एक वैशिष्ट्य, तिथे एक राशी चक्र पण काढलेले होते। तेही सर्व राशी चिन्हां सहित! मग अरेबियन नाईट मधील प्रसंग होते। टॉम आणि जेरी पण होता। पाण्यातील जीव, सागरी जीव पण होते। हे सगळे पाहून मन हर्षुन गेले।
मग थोडीशी चौकशी करावी वाटली। त्यावेळी हे संग्रहालय समजून घेतले। हे संग्रहालय साधारण 14000 Sq ft. म्हणजे चौदा गुंठे जागेवर आहे। यात 130 पेक्षा जास्त शिल्पे कोरलेली आहेत। याच्या एकूण 15 ते 17 थीम होतात।
यासाठी एकूण 120 ट्रक वाळू लागली। यासाठी वाळू, पाणी आणि अतिशय कमी प्रमाणात डिंक यांचा वापर केला आहे। या संग्रहालयाचे वैशिष्ट्य म्हणजे ही शिल्पे पाणी आणि प्रखर सूर्यप्रकाश यापासून सुरक्षित केलेली आहेत।तसेच वेगवेगळ्या प्रकारच्या मुंग्या, किडे लागु नयेत म्हणून यावर कीड नाशक फवारणी करतात।
या संग्रहालयाची संकल्पना गौरी मॅडम याची आहे। त्या देशातील अग्रगण्य वालुकाशिल्पकार आहेत। हे संग्रहालय म्हणजे त्याच्या सहा महिन्यांचे अपार कष्टाचे द्योतक आहे। हे संग्रहालय आठवड्यातील सर्व दिवस 9 ते 6 वाजेपर्यंत खुले असते।
🐋🐋🐋🐳🐳🐳
No comments:
Post a Comment